Gdzie się podziało nasze sumienie? A może to nie tędy droga?

-

 http://dobrejrady.pl/ograniczenia-i-bledy-wspolczesnej-psychologii/

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Za co dziś jestem wdzięczna.

-
 Nie jest mi łatwo w moim świecie ciągłych problemów i zmagań skierować uwagę na to, co dobre w moim życiu. Jednak ciągle szukam światła. Świadomie wybieram drogę w jego kierunku:  -odsłaniam okna - nie kupuję ciemnych ubrań i staram się ich nie nosić -modlę się kiedy mroczne myśli przysłaniają mi rzeczywistość -dbam o dobry sen -unikam alkoholu -staram się zdrowo i systematycznie odżywiać i piję dużo płynów -szukam pomocy jak sama sobie nie radzę -dbam o natlenienie organizmu -chodzę na spacery -oglądam komedie -słucham muzyki -uczę się wybaczać sobie -używam zapachów które mi się podobają -jem banany i twarogi -mam w domu 2 króliki -piję kawę taką jaką lubię -rozpieszczam się czasem smacznym ciastem i czekoladą -szukam miejsc do przebywania bliżej natury -i dużo więcej....... Za co jestem dziś dziś wdzięczna: -za życie swoje, bliskich i otaczających mnie ludzi -za nogi, które zabrały mnie dziś na spacer -za świeże, pachnące powietrze -za węch, że mogłam je poczuć -za wzrok d...
Czytaj więcej
-
  Boże, użycz mi pogody ducha, abym godził się z tym, czego nie mogę zmienić. Odwagi, abym zmieniał to, co mogę zmienić. i mądrości, abym odróżniał jedno od drugiego. Pozwól mi co dzień żyć tylko jednym dniem i czerpać radość z chwili, która trwa; i w trudnych doświadczeniach losu ujrzeć drogę wiodącą do spokoju; i przyjąć – jak Ty to uczyniłeś – ten grzeszny świat takim, Jakim on naprawdę jest, a nie takim jak ja chciałbym go widzieć; i ufać, że jeśli posłusznie poddam się Twojej woli, to wszystko będzie jak należy. Tak bym w tym życiu osiągnął umiarkowane szczęście, w życiu przyszłym, u twego boku, na wieki posiadła szczęśliwość nieskończoną. Marek Aurelisz
Czytaj więcej

Nowy początek.

-
Obraz
 GODZ.6.30 Myję sobie zęby opierając się o blat szafki przy zlewie. Bolą mnie nogi, plecy i ręce. Wszystko mnie boli. Cholera!!! Co mam zrobić ze swoim życiem?! Jak długo bujać się będę w sytuacji w której się znajduję. Kurczę, może w domu będę robiła stroiki i bukiety na zamówienie? Hmmm... może dostawca będzie dowoził mi kwiaty do domu. Jak będę pracowała w domu, to można by wtedy uniknąć stresu przy klientach i szefostwa, a moje prace byłyby bardziej nasycone pięknem. Nie! To durny pomysł. Konkurencja. Co kilka kroków kwiaciarnia w mieście. W internecie na masę ogłoszeń "florystów samouków" (coś jak ja). Do dupy z tym! Niema szans przebić się na rynku. Musiałabym zabłysnąć czymś wyjątkowym. Czymś takim, czego jeszcze nie było. Perfecto, cudo, original. No ale, może gdybym posiedziała nad tym w spokoju w domu, bez presji spojrzeń krytycznych z natury ludzi, to mogłoby to być całkiem realne. Potrafię robić rzeczy piękne jak jestem sama ze sobą. Nikt mnie nie rozlicza z c...
Czytaj więcej