ZBUNTOWANA

  Boże, użycz mi pogody ducha, abym godził się z tym, czego nie mogę zmienić. Odwagi, abym zmieniał to, co mogę zmienić. i mądrości, abym odróżniał jedno od drugiego. Pozwól mi co dzień żyć tylko jednym dniem i czerpać radość z chwili, która trwa; i w trudnych doświadczeniach losu ujrzeć drogę wiodącą do spokoju; i przyjąć – jak Ty to uczyniłeś – ten grzeszny świat takim, Jakim on naprawdę jest, a nie takim jak ja chciałbym go widzieć; i ufać, że jeśli posłusznie poddam się Twojej woli, to wszystko będzie jak należy. Tak bym w tym życiu osiągnął umiarkowane szczęście, w życiu przyszłym, u twego boku, na wieki posiadła szczęśliwość nieskończoną. Marek Aurelisz

 http://dobrejrady.pl/ograniczenia-i-bledy-wspolczesnej-psychologii/

 Żyjemy w świecie tylu opcji, że przestajemy się już trudzić żeby cokolwiek naprawiać.   Możemy posiąść wszystko, ale ostatecznie zostajemy z niczym.  Mamy tylko siebie. To nie lada wyczyn, potrafić się cieszyć i doceniać to co mamy, kiedy w naszym życiu dominuje frustracja.  To przerażające, że wyznacznikiem naszej wartości są walory wizualne jakie posiadamy (płycizna i powierzchowność). Nie chcemy zostać sami z naszymi myślami, zatrzymać się na chwilę i dopuścić je do głosu-  mogłoby się wtedy,  przypadkiem okazać, że nasze życie jest jednak niewiele warte. Mamy w sobie nienasycony głód szczęścia. Życie na każdym kroku nam pokazuje że nawet drugi człowiek, nie jest w naszym życiu wartością stałą. Każdy człowiek jest odrębnym bytem. Nieustannie doznajemy poczucia pustki.  Szukamy wszystkiego czym można ją zagłuszyć. Każdy tak naprawdę CHCE ŻYĆ i pragnie być szczęśliwym. Nie chce jedynie doświadczać pustki. Pusta wiara jest niczym. A karuzela się ...