Moja poezja. Po rozstaniu.
Dzień dobry, witam i o humor pytam.
Biedny ten słowik co w okno leci
Zuzia bardzo jest zadowolona
a ja jestem szczęśliwa, gdy cieszy się ona.
Za Twoją poezję pięknie dziękujemy
Wspomnimy ją na pewno, gdy daleko będziemy.
Ja kocham poezję, lecz co mi po niej
pokaż mi coś więcej, przekonaj mnie do niej.
Nie wiersze, nie słowa, nie kwiaty a czyny
to co szczere, prawdziwe w życiu cenimy.
Nie chcę tego, co już znam
co miałam już kiedyś i na co dzień mam.
Po co mi wierszyki, których całe tony
wysłać możesz innej i będziesz spełniony.
Za duża ja bella jestem na te chwyty
mi to nie wystarcza, bo dla mnie to mity.
Skup się na rzeczach dla mnie najważniejszych
nie chcę mówić brzydko, nieco poważniejszych.
Przekonaj mnie do siebie, pozwól mi zaufać
a nuty poezji póżniej będziesz szukać.
Bo w tej chwili dla mnie jest bez znaczenia
poezja w której sensu oraz prawdy niema.
Bardzo Ci dziękuję za te piękne słowa
doceniam i chwalę, lecz zacznij od nowa.
Na wiersze i kwiaty za wczesny jeszcze czas
bo choćbyś cuda pisał, to niema w tym nas.
Komentarze
Prześlij komentarz