Czwartek 09.03.2000r. Mam 16lat.

-

Zastanawiam się czemu ludzie są tacy "dziwni". Kłócą się o coś,co bez żadnych komplikacji można by było rozwikłać. Ludzie bardzo komplikują sobie życie. Wszystko byłoby prostsze gdyby panowali nad swoimi emocjami. Łatwo jest mi o tym pisać a sama czasem nie potrafię trzymać nerwów na wodzy lub daję się porwać wirowi zauroczenia. Emocje są jak pory roku, przychodzą nagle wprowadzając chaos do otoczenia (trzeba zmieniać ubrania ze względu na pogodę; pływać w jeziorze a potem ślizgać się po lodzie). Może nie jest to zbyt zrozumiałe ale niestety prawdziwe. Pory roku porównuję do emocji ponieważ i one przychodzą niespodziewanie, a zbyt gwałtownymi emocjami wywołujemy kłótnie, bójki itp. 
   Dlaczego poruszam ten problem? Ponieważ z własnego doświadczenia wiem jak wielką krzywdę mogą spowodować nie powstrzymane nerwy.  Dzisiaj np.pokłóciłam się z Elą,bo zamiast spokojnie zwrócić jej uwagę, żeby nie kładła ubrań na "piętrus", wyskoczyłam do niej z mordą. Ela chyba uważa że chcę jej uprzykrzyć życie i dlatego wkładam jej ubrania do szafki. Dowiedziałam się od Ireny, że powiedziała Ance że nagada coś na mnie Marcinowi. ona chyba zwariowała!!! Boję się że zdradzi mu moją tajemnicę, którą jej kiedyś powierzyłam. Mam nadzieję że tego nie zrobi, bo może bardzo skomplikować mi życie. Wystarczyło znalezć szafkę na brudne ubrania! Wiem że najlepiej jest wszystkie nieporozumienia rozwiązywać rozmową. Niestety w tym świecie jest to czasem nie możliwe. Chcesz coś spokojnie wyjaśnić to uznają Cię za słabszego albo powiedzą że się podlizujesz. Może na zewnątrz tak nie jest ( chodzi mi o życie w normalnym domu nie w D.Dz.).


Vixen



Czasami dałabym wiele żeby zobaczyć jak żyję się w normalnej rodzinie. Życie tutaj jest dobijające. Wszyscy szukają sensacji do plotek żeby się pośmiać. Mam tego dosyć!!! 
   Zwolniłam się z czterech lekcji (właściwie uciekłam) bo bolał mnie brzuch. Na rosyjskim ledwo wytrzymałam. Szkoda. Bardzo chciałam dzisiaj być w szkole. Dlaczego los płata nam figle?! Dzisiaj pani od rosyjskiego dała nam Tic Tac-i. Nie wiem dlaczego (w sumie wie że jesteśmy z D.Dz. może to jest przyczyna).
   Zdobyłam się na to aby wszystko wyjaśnić na spokojnie. Efekty były zaskakujące. Wszystko dobrze się skończyło.
   Po kolacji przyjechał Marcin i Filip. Fajnie było. Nie spodziewałam się że przyjadą.
   Irena wpierdoliła Tic Tac-i. Dostałam upomnienie z biblioteki + 3 zł kary. Zapłaciłam. 
   
   Dzień zaczął się ..ujowo a skończył .ajebiście :))) 

'' NIEMA BRONI OKRUTNIEJSZEJ NAD LUDZKĄ AMBICJĘ".

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

-
  Boże, użycz mi pogody ducha, abym godził się z tym, czego nie mogę zmienić. Odwagi, abym zmieniał to, co mogę zmienić. i mądrości, abym odróżniał jedno od drugiego. Pozwól mi co dzień żyć tylko jednym dniem i czerpać radość z chwili, która trwa; i w trudnych doświadczeniach losu ujrzeć drogę wiodącą do spokoju; i przyjąć – jak Ty to uczyniłeś – ten grzeszny świat takim, Jakim on naprawdę jest, a nie takim jak ja chciałbym go widzieć; i ufać, że jeśli posłusznie poddam się Twojej woli, to wszystko będzie jak należy. Tak bym w tym życiu osiągnął umiarkowane szczęście, w życiu przyszłym, u twego boku, na wieki posiadła szczęśliwość nieskończoną. Marek Aurelisz
Czytaj więcej

Za co dziś jestem wdzięczna.

-
 Nie jest mi łatwo w moim świecie ciągłych problemów i zmagań skierować uwagę na to, co dobre w moim życiu. Jednak ciągle szukam światła. Świadomie wybieram drogę w jego kierunku:  -odsłaniam okna - nie kupuję ciemnych ubrań i staram się ich nie nosić -modlę się kiedy mroczne myśli przysłaniają mi rzeczywistość -dbam o dobry sen -unikam alkoholu -staram się zdrowo i systematycznie odżywiać i piję dużo płynów -szukam pomocy jak sama sobie nie radzę -dbam o natlenienie organizmu -chodzę na spacery -oglądam komedie -słucham muzyki -uczę się wybaczać sobie -używam zapachów które mi się podobają -jem banany i twarogi -mam w domu 2 króliki -piję kawę taką jaką lubię -rozpieszczam się czasem smacznym ciastem i czekoladą -szukam miejsc do przebywania bliżej natury -i dużo więcej....... Za co jestem dziś dziś wdzięczna: -za życie swoje, bliskich i otaczających mnie ludzi -za nogi, które zabrały mnie dziś na spacer -za świeże, pachnące powietrze -za węch, że mogłam je poczuć -za wzrok d...
Czytaj więcej

Moja poezja. Po rozstaniu.

-
Obraz
 Dzień dobry, witam i o humor pytam. Biedny ten słowik co w okno leci śliczne wierszyki, lecz raczej dla dzieci. Zuzia bardzo jest zadowolona a ja jestem szczęśliwa, gdy cieszy się ona. Za Twoją poezję pięknie dziękujemy Wspomnimy ją na pewno, gdy daleko będziemy. Ja kocham poezję, lecz co mi po niej pokaż mi coś więcej, przekonaj mnie do niej. Nie wiersze, nie słowa, nie kwiaty a czyny to co szczere, prawdziwe w życiu cenimy. Nie chcę tego, co już znam co miałam już kiedyś i na co dzień mam. Po co mi wierszyki, których całe tony wysłać możesz innej i będziesz spełniony. Za duża ja bella jestem na te chwyty mi to nie wystarcza, bo dla mnie to mity. Skup się na rzeczach dla mnie najważniejszych nie chcę mówić brzydko, nieco poważniejszych. Przekonaj mnie do siebie, pozwól mi zaufać a nuty poezji póżniej będziesz szukać. Bo w tej chwili dla mnie jest bez znaczenia poezja w której sensu oraz prawdy niema. Bardzo Ci dziękuję za te piękne słowa doceniam i chwalę, lecz zacznij od nowa. N...
Czytaj więcej