ZBUNTOWANA

 GODZ.7.00     Piszę. Poszukując czegoś na czym mogłabym spisywać myśli, wyjęłam z szuflady jakiś stary, nie zapisany do końca zeszyt z wcześniejszym przeznaczeniem na pamiętnik. Dokładnie DZIENNIK NR.4 z 2006 roku. A w nim, krótko opisany okres mojego rozmywającego się, feralnego małżeństwa. No ale, nie czas i pora by się o tym jakoś specjalnie rozpisywać. O 7.50 wyjeżdżamy z Zuzią do Białegostoku na groby osób najbliższych memu sercu badz po prostu genom. Tak, czy owak jest misja, jest cel. Na tę okazję zrobiłam wcześniej dwie kompozycje nagrobne, z których jestem bardziej niż mniej zadowolona. Poza odwiedzeniem cmentarzy, noszę się również z zamiarem zintegrowania i zaktywizowania swojego skłóconego rodzeństwa. Kamil (młodszy brat) ma wyczekiwać  nas na stacji PKS. Robert (jak się można domyślić, brat starszy) "może złapie nas gdzieś w mieście o ile nie będzie zajęty". Siostry nie chcę nawet zaczepiać, choć taka myśl przeleciała mi przez głowę. Jestem na nią zła...

Vixen

 GODZ.6.30 Myję sobie zęby opierając się o blat szafki przy zlewie. Bolą mnie nogi, plecy i ręce. Wszystko mnie boli. Cholera!!! Co mam zrobić ze swoim życiem?! Jak długo bujać się będę w sytuacji w której się znajduję. Kurczę, może w domu będę robiła stroiki i bukiety na zamówienie? Hmmm... może dostawca będzie dowoził mi kwiaty do domu. Jak będę pracowała w domu, to można by wtedy uniknąć stresu przy klientach i szefostwa, a moje prace byłyby bardziej nasycone pięknem. Nie! To durny pomysł. Konkurencja. Co kilka kroków kwiaciarnia w mieście. W internecie na masę ogłoszeń "florystów samouków" (coś jak ja). Do dupy z tym! Niema szans przebić się na rynku. Musiałabym zabłysnąć czymś wyjątkowym. Czymś takim, czego jeszcze nie było. Perfecto, cudo, original. No ale, może gdybym posiedziała nad tym w spokoju w domu, bez presji spojrzeń krytycznych z natury ludzi, to mogłoby to być całkiem realne. Potrafię robić rzeczy piękne jak jestem sama ze sobą. Nikt mnie nie rozlicza z c...